บทที่ 30 30 เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง

เอกณัฐแกล้งยกมือขึ้นแตะเบา ๆ บริเวณแก้มสากข้างที่เพิ่งถูกกลีบปากนุ่มนิ่มชนเข้าเมื่อครู่ ชายหนุ่มจงใจลากสายตามองสถาปนิกสาวที่กำลังนั่งเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความเขินอาย ก่อนจะเปล่งเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอออกมาอย่างอารมณ์ดี

“อืม… ฝีมือการหอมแก้มของสถาปนิกสาวค่ายนี้นี่… หนักหน่วงเอาเรื่องเลยนะ” เอกณัฐจง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ